ข้ามไปที่เนื้อหาหลัก
฿

ทำไมบำนาญประกันสังคมอย่างเดียวมักไม่พอสำหรับการเกษียณ

อธิบายแนวคิดช่องว่างรายได้หลังเกษียณ และเหตุผลที่ควรมีเครื่องมือออมเพื่อเกษียณชั้นอื่น ๆ เพิ่มเติมจากบำนาญชราภาพ

บำนาญชราภาพถูกออกแบบมาเพื่ออะไร

แนวคิดสำคัญที่ผู้เริ่มต้นวางแผนเกษียณควรเข้าใจคือ บำนาญชราภาพจากประกันสังคม โดยทั่วไปถูกออกแบบมาเพื่อเป็นส่วนหนึ่งของรายได้หลังเกษียณ ไม่ใช่เพื่อทดแทนรายได้ก่อนเกษียณทั้งหมด กล่าวคือ จำนวนเงินที่ได้รับต่อเดือนหลังเกษียณมักจะคิดเป็นสัดส่วนหนึ่งของรายได้ก่อนเกษียณเท่านั้น ไม่ใช่เท่ากับเงินเดือนเดิมที่เคยได้รับ

ช่องว่างรายได้หลังเกษียณ (Income Gap)

เมื่อรายได้หลังเกษียณจากบำนาญชราภาพเพียงอย่างเดียวมักน้อยกว่ารายได้ก่อนเกษียณ ขณะที่ค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันหลังเกษียณในหลายกรณีก็ยังใกล้เคียงกับช่วงก่อนเกษียณ (เช่น ค่าอาหาร ค่ารักษาพยาบาล ค่าที่อยู่อาศัย) จึงเกิดสิ่งที่เรียกว่า ช่องว่างรายได้ (Income Gap) หรือความแตกต่างระหว่างรายได้ที่มีกับรายได้ที่ต้องการใช้จ่ายจริง นี่คือเหตุผลหลักที่คนวัยทำงานไม่ควรมองว่าบำนาญชราภาพเพียงอย่างเดียวเพียงพอสำหรับการเกษียณที่สบาย

เครื่องมือเสริมที่ช่วยเติมเต็มช่องว่าง

เพื่อปิดช่องว่างรายได้ดังกล่าว ผู้วางแผนเกษียณมักต้องพึ่งพาเครื่องมือออมและลงทุนเพิ่มเติม เช่น กองทุนสำรองเลี้ยงชีพ (PVD) หรือ กบข. สำหรับข้าราชการ กองทุน SSF และ RMF ที่มีสิทธิประโยชน์ทางภาษี รวมถึงเงินออมและการลงทุนส่วนตัวอื่น ๆ ซึ่งเนื้อหาเหล่านี้มีอธิบายไว้โดยละเอียดแล้วในคอร์สอื่นของหมวดนี้ บทความนี้จะไม่ลงรายละเอียดซ้ำ แต่ต้องการชี้ให้เห็นภาพรวมว่า การมีรายได้หลังเกษียณที่มั่นคงมักต้องอาศัยหลายชั้นประกอบกัน โดยบำนาญชราภาพเป็นเพียงชั้นแรกเท่านั้น

เนื้อหานี้เพื่อการศึกษาเบื้องต้นเท่านั้น ไม่ใช่คำแนะนำทางภาษีหรือการเงิน กฎเกณฑ์จริงอาจเปลี่ยนแปลง ควรตรวจสอบกับสำนักงานประกันสังคมหรือผู้เชี่ยวชาญก่อนตัดสินใจ